شما نخواهد كرد « 1 » . توضيح : فيروزآبادى گويد اتّرع بر وزن افتعل يعنى پر و لبريز شد و گويد مثاعب المدينه يعنى آبريزهاى شهر ، و واعيه بمعنى صداست نه فرياد استغاثه و جوهرى اشتباه كرده ( زيرا واعيه را فرياد استغاثه معنى كرده است ) ، و كنّه يعنى او را پنهان ساخت ، و قيّض اللَّه فلانا لفلان يعنى خدا فلان كس را آورد و آماده ساخت براى فلانى وَ قَيَّضْنا لَهُمْ قُرَناءَ يعنى ما رفيقان و يارانى بر آنها گماشتيم از جايى كه گمان نميكردند ، و نيز گويد ضيم بمعنى ستم است . 114 - از احمد بن محمد بن على زهرى از . . . از معاويه عجلى و ابراهيم احمرى ، ما بر حضرت باقر عليه السّلام وارد شديم و زياد الاحلام خدمت آن حضرت بود ، حضرت فرمودند اى زياد چيست كه مىبينم پاهاى تو تركيده است ؟ عرضكرد قربانت گردم با شتر لاغرى آمدم كه با زحمت او را مىآوردم و او را بر سر سه پا ميكشيدم « 2 » و باعث اين همه مشقت چيزى جز محبت شما و اشتياق ديدار شما نبود ، بعد از آن مدتى سرش را به زير افكند سپس گفت قربانت شوم گاهى در گوشه خلوت شيطان مرا به ياد معصيت‌ها و گناهان گذشته‌ام مىافكند بطورى كه گوئى ( از رحمت خدا ) نوميد ميشوم ولى بعدا دوستيم با شما و توجه بسوى شما را ياد ميكنم حضرت فرمود : اى زياد آيا دين چيزى جز حبّ و بغض هست ؟ سپس اين سه آيه را تلاوت فرمود و گويا اين سه آيه در مشت او بودند : و ليكن خدا ( بلطف خود ) مقام ايمان مرا محبوب شما گردانيد و در دلهاتان نيكو بياراست و كفر و فسق و معصيت را زشت و منفور در نظرتان ساخت ( تا در دو عالم سعادتمند شويد ) و اينان بحقيقت

--> ( 1 ) سورهء هود آيه 113 و روايت در تفسير فرات ص 137 تا 139 . ( 2 ) جوهرى گويد عتب البعير تعيب . . . يعنى شتر بر سر سه پا راه رفت گويا مقصود زياد آنست كه شتر من لاغر بود او را به زور و مشقت به راه رفتن واميداشتم زيرا جراحت داشت ، در نسخهء اصلى چاپ نجف بجاى فضولى اعاتبه الطريق ، فضولى عامة الطريق نوشته شده يعنى تمام راه را با شتر لاغر پيمودم .